دیباچه
به نام خدا
با دل نوشته های یک دل وبلاگنویسی را در بلاگفا آغازیدم و پس از حذف آن دیگر بار با اشک ها و لبخندها در میهن بلاگ.کام پی گرفتم و سپس با تغییر عنوان آن از اشک ها و لبخندها به گفتمان و اندیشه غرضم را از تأسیس وبلاگ مذکور مشخص کرده و پس از چندی این وبلاگ را علی الخصوص (به خصوص) بعد از بسته شدنش که از قضا با تلاش پی گیرم گشوده و سپس به میهن بلاگ.آی آر منتقل و از میهن بلاگ.کام حذف شد رها نموده و وبلاگی دیگر را با عنوان نامه هایی برای عشقم در پارسی باکس (سرور وبلاگ حاضر) تأسیس نموده و به واسطه ی آن دل گفته های خویش را با دوستی مهربان که صادقانه عاشقش بوده و هستم در میان می نهادم که با جدایی موقتی که میانمان پیش آمد دیگر قلمم را یارای نگاریدن در این وبلاگ هم نبود و این قضیه به حذف وبلاگ فوق انجامید اما از آنجا که قلم توتمم است احساسی گرم هماره جانم را به دوباره نگاشتن فرا می خوانید و هر بار امروز را به فردا وام می دادم تا مگر مقصودی تازه را بهانه قراردهم و وبلاگی ساخته و قلم فرسایی کنم و هم اینک خوشبختانه مقصود مهیاست و لوح و قلم همچون همیشه حاضر تا با عشق بازیشان مردگان را زندگی بخشند و زندگان را رسم زندگی و طریق بندگی آموزند.

